تاریخچه باله

تاریخچه باله

تاریخچه باله

تاریخچه باله

باله نوعی رقص است که در آن حرکات باله به آمادگی بالایی از رقصنده احتیاج دارد و به رقاصان این رشته بالرین می گویند. این مدل رقص نوعی ورزش کششی است که یکی از رشته های پرطرفدار در کشور ما است. این رقص اولین بار در قرن ۱۵ در ایتالیا اختراع شد و بعداً در فرانسه انجام شد. در روزهای آغازین این ورزش ، یک ورزش اشرافی به حساب می آمد که در مراسم های دولتی انجام می شد. این رشته تکنیک ها و روش های منحصر به فرد خود را دارد که با اصطلاحات خاصی مانند حرکات آکروباتیک-پانتومیم و حرکات منظم دست و پا آموزش داده می شود. مدارس ویژه ای برای آموزش این رقص وجود دارد که هم به صورت انفرادی و هم به صورت گروهی و در برخی کشورها برای اجرای باله با ریتم خاص اجرا می شود. آنها کار میکنند. پس از چندین سال ، برای جذابیت و هیجان بیشتر ، حرکات شمشیر به این رشته اضافه شد. بعدها ، باله به کشورهای مختلف گسترش یافت و رقصندگان بیشتری را به عنوان یک رشته برای تنظیم قدرت و انعطاف پذیری ، حرکات بومی و سنتی جذب کرد. این رقص به تناسب اندام بالایی نیاز دارد و رقصندگان باید تمرینات دشواری را حتی در سطح ژیمناستیک انجام دهند. بسیاری از کشورها حداقل یک سازمان ملی باله دارند تا استعدادهای خود را به نمایش بگذارند ، از جمله مراکز معروف باله. که به نمایشگاه باله در تاریخ اختصاص داده شده است. باله ملی فرانسه – باله ملی انگلیس – باله بلشویکی در روسیه.

آموزش رقص باله

 

فواید باله

 

باله به تمرکز و نظم خاصی احتیاج دارد و افراد باید برای کارهای گروهی هماهنگی و وحدت خاصی داشته باشند و تعامل و مشارکت خوبی در کارهای گروهی نشان دهند. همچنین باعث تقویت عضلات می شود. این رقص باعث ایجاد هماهنگی و یکنواختی اعضای بدن و تناسب اندام می شود. از آنجا که این رقص به هماهنگی ، تمرکز و دقت بالا نیاز دارد ، باعث آرامش و کاهش اضطراب و نگرانی در فرد می شود و در درمان بیماری های مفاصل و ستون فقرات موثر است. این رقص همچنین برای سلامت روحی و روانی هم موثر است و باعث افزایش اعتماد به نفس و روحیه تعامل با دیگران می شود. این رقص شبیه ژیمناستیک است که از لحاظ ظاهری با بدن عضلانی شباهت دارد: پاها و انگشتان پا کشیده و صاف است.

آموزش رقص باله

 

سبک

 

رقص باله ، به دلیل تکنیک ها و شیوه های خاص خود ، که از تنوع و فراوانی زیادی برخوردار است ، سبک های مختلفی را ایجاد کرده است ، که برای آن رقصندگان برای آموزش خود باید یک آزمون سطح دهند. سازمان های متولی این امر با توجه به شرایط آزمون هایی را انجام دادند و رقصندگان با توجه به میزان قبولی ، آموزش خود را آغاز کردند و پس از گذراندن مراحل قبلی وارد مرحله بالاتر شدند.

مراحل رقص باله به ۳ دسته تقسیم می شوند: مقدماتی – مقدماتی – مراحل یک تا هشت

 

در هر مرحله ، رقصندگان پس از آموزش و انجام تمرینات لازم در حضور مربیان ، تکنیک های مورد نیاز را انجام می دهند و در صورت تأیید ، به مرحله بعد می روند ، در غیر این صورت با تمرینات بیشتر این مرحله را تکرار می کنند و سپس خود را پیدا می کنند به سمت صحنه می روند. این دوره در دوره های سنی کودکان – نوجوانان – جوانان و بزرگسالان با تمرینات و تمرینات خاص خود انجام می شود.

 

تاریخچه رقص باله در ایران

 

تاریخچه باله در ایران

کم کم رقص باله برای اولین بار در ایران در میان تمام کشورهای خاورمیانه به جز آذربایجان رسید. باله در ایران توسط سه مهاجر ارمنی به نام های سارکیس جانبازیان – مادام کرنلیوس – مادام یلنا آودیسیان آغاز شد. مراکز آموزش رقص باله در شهرهای تهران-تبریز ایجاد شد و این سه نفر مردم ایران را با این رقص آشنا کردند ، هرچند با فعالیت های هنری آن زمان قابل مقایسه نیست.

 

با توسعه رقص باله در شهرهای ایران و گسترش آن با افزودن حرکات بومی و سنتی به آن ، ظهور رقصهای محلی عرب در رقصهای دوره قاجار و حتی ژانرهای مختلف رقص ایرانی مانند مطرابی – باباکرام – روحوزی – تهرانی و شاطری  ارائه می شود. اگر تلاش ها و حمایت های تعدادی از علاقه مندان و متخصصان رقص ایرانی و غیر ایرانی در سال های آینده نبود ، باله تبدیل به یک سرگرمی مبتذل و بسیار ضعیف و بدون ارزش هنری می شد. اولین سازمان رقص حرفه ای در ایران که شامل باله و فولکلور سنتی ایرانی است ، توسط نیلا کرم کوک ، ایجاد شد و دانش زیادی از فرهنگ های شرقی داشت و برنامه های مختلفی را در بسیاری از شهرها اجرا کرد داخل و خارج ایران. پس از این سازمان ، گروه های جدیدی به نام گروه موسیقی موسیقی و آواز و رقص محلی با رهبری احمدزاده نژاد تأسیس شدند و در بیشتر کشورهای خارج از ایران به اجرای برنامه پرداختند.

در این دوره ، رقاصان فعال این رقص با مراجعه به خانه های اپرا در ایالات متحده و اروپا به توسعه و گسترش باله در ایران کمک کردند و در این میان ، آنها از متخصصان خارجی برای تأسیس اپرای ایرانی دعوت کردند. پس از فعالیت های فراوان در این زمینه ، سازمان ملی باله ایران برای اجرا در ایران در سالن رودکی تهران راه اندازی شد و به یکی از معتبرترین و بین المللی ترین سازمان های ایران تبدیل شد. فعالیت رقاصان در این اتاق با ۴۶ رقصنده منظم و چندین رقصنده مهمان تا انقلاب با فعالیت رپرهای باله کلاسیک و مدرن آغاز شد. سالن رودکی به دلیل نصب های فنی خاص صحنه ، مکان بسیاری از نمایش های رقص باله است.

فعالان و رقصندگان باله ملی ایران غیر ایرانی و از ملیت های مختلف بودند که در جشن های مختلف باله نیز شرکت داشتند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *